“ተሳካልን”፦ አርሰናል ከአንድ ትውልድ በኋላ የሊጉን ዋንጫ በማንሳቱ ደጋፊዎቹ በታላቅ ደስታ ተሞልተዋል

“ሃያ ሁለት ዓመታት፣” አለው አባት ለልጁ፣ ራሱን በአግራሞት እየነቀነቀ። “ሃያ ሁለት ሙሉ ዓመታት።” በኤምሬትስ ስታዲየም ውጭ ቁጥሩ እየጨመረ በመጣው ደጋፊ መሃል ቆሞ፣ ስሜቱን ለመቆጣጠር የሚታገለው እሱ ብቻ አልነበረም። አርሰናል ከአንድ ትውልድ በኋላ ለመጀመሪያ ጊዜ የሊጉን ዋንጫ አሸንፏል። ኤሊ ጁኒየር ክሩፒ በርንማውዝን በማንቸስተር ሲቲ ላይ ቀዳሚ ያደረገችውን ግብ ካስቆጠረበት ቅጽበት ጀምሮ፣ በሰሜን ለንደን ቀይ የለበሱት ደጋፊዎች ለደስታ ዝግጅት ጀመሩ። የአርሰናል ብቸኛ ተቀናቃኝ የነበሩት ሲቲዎች፣ የዋንጫ ፉክክርን እስከ መጨረሻው ቀን ለማራዘም ማሸነፍ ነበረባቸው። በመጀመሪያው አጋማሽ መመራታቸው ግን ለእነሱ ጥሩ ጅማሮ አልነበረም።

በብላክስቶክ ሮድ በሚገኘውና በሰዎች በተጨናነቀው ጋነርስ ፐብ (Gunners pub) ውስጥ፣ የቤቱ ባለቤት የሻምፓኝ ብርጭቆ በእጁ ይዞ ይታያል፤ ይህም ምናልባት ከሚገኘው ትርፍ ጋር የተያያዘ ሊሆን ይችላል። ላለፉት 18 ዓመታት የአርሰናል መነሃሪያ በሆነው ስታዲየም አቅራቢያ በሚገኘው ቶሊንግተን (Tollington) መጠጥ ቤትም ተመሳሳይ በራስ መተማመን ይታይ ነበር። ሲቲዎች በሁለተኛው አጋማሽ ጭማሪ ሰዓት አቻ ቢሆኑም፣ ደጋፊዎቹ ተስፋ አልቆረጡም። አንዲት ወጣት በአጥር ላይ በተሰቀለ አይፓድ ጨዋታውን እየተከታተለች ለወንድሟ “ሁለት ደቂቃ ብቻ ነው የቀረው፣ ሁለት ደቂቃ ብቻ፣ ያደርጉታል!” ስትል ትነግረው ነበር። እንዳለችውም ሆነ፤ የመጨረሻው ፊሽካ ሲነፋና የጋነርስ ደጋፊዎች የበርንማውዝን ደጋፊነት ሲያበቁ፣ መንገዶቹ በደስታ ጩኸት ተናወጡ። “ሴት ፒስ አጌን ኦሌ ኦሌ” (Set piece again olé olé) የሚለው መዝሙር ከድሮው “አር-ሰ-ናል” ጋር ተቀላቅሎ ያስገመግም ጀመር። ሰዎች መንገዱን ሞልተውታል፣ የመኪና ጥሩምባዎች ይጮሃሉ፣ የዴሊቨሩ (Deliveroo) አሽከርካሪዎችም ስራቸውን አቁመው በደስታው ተቀላቅለዋል።

ከዚያም ደጋፊው ከየአቅጣጫው ወደ ስታዲየሙ መትመም ጀመረ። ከምሽቱ 4 ሰዓት ሲሆን፣ የኤምሬትስ ስታዲየም እና በዙሪያው ያሉ መንገዶች በሰው ተጨናንቀው መቆሚያ ጠፍቶ ነበር። በመሃል ላይ የደስታ መግለጫ ጪሶች (pyros) ይለቀቃሉ፣ በጎን ባሉ ደረጃዎች ላይ ግን ሰዎች በትህትና ተቀምጠዋል። በአንድ ወቅት ደጋፊዎች ተገፋፍተው ሰልፍ የፈጠሩ ቢመስልም፣ ታዋቂውን የቀድሞ ተጫዋች ኢያን ራይትን በደጋፊው መሃል ለማሳለፍ እንደነበር ታውቋል። ጋነርሳውረስም (Gunnersaurus) ብቅ ብሏል፤ በዚያች ምሽት ሁሉም ነገር የሚቻል ይመስል ነበር።

ከቤቱ መስኮት ስታዲየሙ የሚታየውና ገና በ5 ዓመቱ አባቱ የሲዝን ቲኬት ለማግኘት ስሙን ያስመዘገበለት (እስካሁን ባያገኝም) የ20ዎቹ እድሜ ክልል ውስጥ የሚገኘው ዜቪየር (Xavier)፣ “ገና በደንብ አልገባኝም፣ በእውነት” ይላል። “ያከናወኑትን ነገር ለመረዳት ይከብዳል። የውድድር ዘመኑ በጣም አድካሚ ነበር፣ ሊጉም ቢሆን እጅግ ከባድ ነው። ይህ ስኬት ሰዎች ካሳለፉት በተለየ መልኩ ወደኋላ መለስ ተብሎ የሚታወስ ይመስለኛል።” ሌላው የዕድሜ ልክ ደጋፊ ጄደን፣ የመጀመሪያ ትውስታዎቹ የቲየሪ ኦንሪ፣ ሮበርት ፒሬስ እና ዬንስ ሌማን ናቸው። “አሁን በጣም ደስ ብሎኛል። ለብዙ ዓመታት ‘አርሰናል መቼም አያደርገውም፣ ብቃት የላችሁም’ የሚሉ ትችቶችን ስንሰማ ቆይተናል። አሁን ግን አድርገነዋል። ይህንን ድል ለረጅም ጊዜ የምንይዘው ይመስለኛል፤ ለማይክል አርቴታም በጣም ደስ ብሎኛል። መጣ፣ በሃሳቡ ጸና፣ እናም አሳካው።”

ሌሎችም ታሪኮች ነበሩ፤ ለምሳሌ ላለፉት ሶስት ዓመታት በአቅራቢያው እየኖሩ የአርሰናልን የድል ጉዞ ሲከታተሉ የነበሩ ሶስት ኒውዚላንዳውያን ወጣት ሴቶች፣ ወይም ደግሞ ገና ከእንቅልፉ ተቀስቅሶ በሶኒክ ዘ ሄጅሆግ የሌሊት ልብሱ በአባቱ ትከሻ ላይ የተቀመጠው ህጻን ልጅ። ምሽቱ እየገፋ ሲሄድ፣ ብዙ ሰዎች ወደ አደባባይ መውጣታቸውን ቀጥለዋል። የአርሰናል ስኬት በተቀናቃኝ ደጋፊዎች ዘንድ ሁልጊዜ በበጎ ላይታይ ይችላል፣ እንዲሁም በእንግሊዝ እግር ኳስ ያለው የፉክክር መንፈስ የዚህን ድል ድምቀት ሊያደበዝዘው ቢችልም፣ በዚያች ምሽት ግን በመንገዶች ላይ የነበረውን ንጹህ ደስታ አለማድነቅ አይቻልም ነበር። ወጣት፣ አዛውንት፣ ወንድ፣ ሴት፣ ጥቁር፣ ነጭ ሳይባል፤ የ11 ሰዎች ኳስን መረብ ውስጥ የማስገባት ጥረት የብዙዎችን ህይወት አብርቷል። እንዲህ ያለ ታላቅ ደስታ ሁልጊዜ እንደማይመጣ የአርሰናል ደጋፊዎች ተምረዋል። በዚያች ምሽት ግን፣ ያለ ምንም ገደብ ሊያከብሩት ወስነዋል።