አርኔ ስሎት ሊቨርፑል በጋላታሳራይ ከመሸነፉ በፊት በሰጡት አስተያየት፣ በዘመናዊ እግር ኳስ ውስጥ የግብ ዕድሎችን መፍጠር ምን ያህል ከባድ እንደሆነና የቆሙ ኳሶች የፕሪምየር ሊግ ቡድኖችን የተራቀቀ የመከላከል መዋቅር ሰብሮ ለመግባት አማራጭ እንደሆኑ ተናግረው ነበር። ይህን አቀራረብ የሚከተሉት እሳቸው ብቻ አይደሉም። ነገር ግን የአውሮፓ ሻምፒዮንስ ሊግ እንደ ፕሪምየር ሊግ አይደለም። በግብ ክልል ውስጥ መተፋፈን፣ መተቃቀፍና ግብ ጠባቂውን በሰው ግንብ መከልከል በአውሮፓ ዳኞች ዘንድ ቅጣት የሚያስከትሉ ጥፋቶች ናቸው። ይህም ለፕሪምየር ሊግ ቡድኖች ትልቅ ፈተና ሆኖባቸዋል።
የእንግሊዝ ክለቦች አውሮፓን ይቆጣጠራሉ የሚለው ስጋት በዚህ ሳምንት ከንቱ ሆኖ ታይቷል፤ ስድስት ጨዋታዎችን አድርገው አንዱንም ማሸነፍ አልቻሉም። ሚሼል ፕላቲኒ እንደሚለው የእንግሊዝ ክለቦች “በክረምት አንበሳ፣ በፀደይ ደግሞ በግ” የመሆናቸው ልማድ አሁንም ቀጥሏል። የፕሪምየር ሊጉ ፉክክር በአውሮፓ ውስጥ እጅግ አድካሚው ነው። የእንግሊዝ ቡድኖች መካከለኛ ደረጃ ያላቸውን የውጭ አገራት ክለቦች ወይም በጥሩ አቋም ላይ የሌሉ ታላላቅ ክለቦችን ማሸነፍ ቢለምዱም፣ የውድድር ዘመኑ ሦስት አራተኛው ላይ ሲደርሱ ግን በድካም ምክንያት ይቸገራሉ። ይህ የጨዋታ ብዛት ብቻ ሳይሆን የጥራትም ጉዳይ ነው። ለምሳሌ ዎልቭስ በሊጉ ግርጌ ቢገኙም በገቢ ረገድ በዓለም 29ኛው ባለሀብት ክለብ ናቸው፤ ይህም እንደ ሪያል ኦቪዬዶ ወይም ሃይደንሃይም ካሉ ክለቦች የበለጠ ፈተና እንዲሆኑ ያደርጋቸዋል።
ያለፈው ሳምንት ግን የተለየ ነበር። አምስቱ የእንግሊዝ ክለቦች ከሜዳቸው ውጭ ተጫውተዋል፤ በእርግጥ ከአንድ ሳምንት ውጤት ብቻ ተነስተን መደምደሚያ ላይ መድረስ ስህተት ሊሆን ይችላል። እያንዳንዱን ጨዋታ ለየብቻ ማየት ይቻላል። ቶተንሃም በግለሰብ ስህተቶች ምክንያት በመጀመሪያዎቹ 15 ደቂቃዎች ውስጥ 3 ለ 0 ተመርቶ ነበር። ቼልሲ ከፒኤስጂ ጋር እኩል ቢጓዝም፣ በግብ ጠባቂ ስህተት 3 ለ 2 ተመራ፤ ከዚያም ውጤቱን ለማስተካከል ሲጥሩ ሁለት ተጨማሪ ግቦችን አስተናገዱ። ማንቸስተር ሲቲ ደግሞ ክፍት በሆነ የአማካይ ክፍል ምክንያት፣ እንደ ፌዴ ቫልቬርዴ ያሉ ተጫዋቾች በደመቁበት ሪያል ማድሪድ ተሸነፈ። ሊቨርፑል እንደተለመደው በመጀመሪያው ጥቃት ግብ ተቆጠረበት። ኒውካስል ባርሴሎናን ለማሸነፍ ተቃርቦ የነበረ ቢሆንም፣ በመጨረሻው ደቂቃ በሰጠው ሞኝነት የተሞላበት ፍፁም ቅጣት ምት ተሸነፈ።
የሚገርመው ግን የተጋጣሚዎቻቸው ክፍትና ሰፊ የጨዋታ ስልት የእንግሊዝ ቡድኖችን ግራ ማጋባቱ ነው። የፕሪምየር ሊግ ቡድኖች በከፍተኛ ጫና እና ጥብቅ በሆነ የመከላከል መዋቅር ላይ ብቻ ተመስርተው የሚጫወቱ በመሆናቸው፣ ተጫዋቾች በፍጥነት ኳስ ይዘው ሲሮጡ፣ ፈጣን ቅብብሎችን ሲያደርጉ ወይም አጥቂዎች ብልሃቶችን ሲጠቀሙ መቋቋም ያቃታቸው ይመስላል። የተቆራረጠ እግር ኳስ እንደ መደበኛ ስልት ተወስዶ፣ ቅልጥፍና ያለው ጨዋታ እንደ እንግዳ ፈጠራ ታይቷል። በጥሩ ቡድኖች ላይ የሚሠራው ስልት፣ ከታላላቅ ቡድኖች ጋር ሲሆን በቂ አለመሆኑ ተረጋግጧል።
የዳኞችን ስነ-ልቦና ለመረዳት መሞከር ልክ እንደ ሻምፒዮንስ ሊጉ የምድብ ድልድል አሰልቺና ከንቱ ጥረት ሊሆን ይችላል። ሆኖም በኢስታንቡል የታየው ስፔናዊው ዳኛ ሄሱስ ጊል ማንዛኖ፣ የፕሪምየር ሊግ ክለቦች በቆሙ ኳሶች ወቅት የሚያደርጓቸውን ብልሃቶች ጠንቅቆ ያውቅ ነበር። ስሎት ዳኛው ቨርጂል ቫን ዳይክ ሲጎተት አላየም ብለው ቢከራከሩም፣ የእንግሊዝ ሊግ በቆሙ ኳሶች ወቅት በሚደረግ ግብግብ ስሙ በመጥፋቱ ዳኞች ሁልጊዜም ጥፋቱን ለመፈለግ ዝግጁ ናቸው። ይህ ምናልባትም ሻምፒዮንስ ሊጉ ወደ ፕሪምየር ሊግ ስልት እንዳይቀየር ለመከላከል የተሰጠ መመሪያ ሊሆን ይችላል።
በአሁኑ ወቅት በቆሙ ኳሶች ላይ ማተኮር ትርፋማ ሆኖ የታየው፣ በፕሪምየር ሊጉ ውስጥ ግብግብ መፍጠር እንደ ተራ ነገር በመታየቱ ነው። ለምሳሌ ዴክላን ራይስ በቼልሲው ተጫዋች ያሬል ሀቶ ላይ እጆቹን ጠምጥሞ እያለ ኳስ በእጅ ቢነካም፣ ድርጊቱ እንደ መደበኛ እንቅስቃሴ ተቆጥሮ ቅጣት ሳይሰጥበት ቀርቷል። ነገር ግን ጥያቄው፣ ስሎት እንዳለው የግብ ዕድሎችን መፍጠር ከባድ ከሆነ፣ ለምንድነው የውጭ አገራት ቡድኖች በእንግሊዝ ክለቦች ላይ ይህን በቀላሉ ማድረግ የቻሉት? አንዱም የእንግሊዝ ክለብ ግቡን ሳያስደፍር አልወጣም። ምናልባት የፕሪምየር ሊጉ ቡድኖች በጋራ የሆነ የተሳሳተ አስተሳሰብ ውስጥ ገብተው ይሆን? በጓርዲዮላ የቅብብል ስልት ላይ የነበረው እምነት እየቀነሰ በመጣበት በዚህ ወቅት፣ ማንኛውም ትንሽ ብርሃን እንደ ትልቅ መመሪያ ታይቷል። የፕሪምየር ሊጉ አሰልጣኞች አይፓዳቸውን ይዘው በቆሙ ኳሶች ላይ ትልቅ ጥበብ እንዳላቸው ሲኩራሩ ቢቆዩም፣ የአውሮፓ ሻምፒዮንስ ሊግ ተጋጣሚዎች ግን ይህ ሁሉ ስልት “በዳኛ መለግስ ላይ የተመሰረተ ተራ የቆመ ኳስ” መሆኑን አጋልጠውባቸዋል። ይህ ሳምንት ለእንግሊዝ እግር ኳስ ባህል ትልቅ ትምህርት የሰጠ ሲሆን፣ ጥያቄው ግን ለዚህ ምላሻቸው ምን ይሆን የሚለው ነው።