ዛሬ ግን የልምምድ ሜዳዎችም ሆኑ የግብ ዝርዝሮች ሌላ ምስል ያሳያሉ። የግብ አጨራረስ ልምምዶች በብዛት አይታዩም፤ ቅድሚያ የሚሰጠው ኳስን ተቆጣጥሮ ለመጫወት (possession) ሲሆን፣ የሊጉ ከፍተኛ ግብ አስቆጣሪዎችም አብዛኛውን ጊዜ የክንፍ ተጫዋቾች፣ የቁጥር 10 ተጫዋቾች ወይም ‘ፎልስ 9’ (false 9) ተብለው የሚጠሩት ናቸው። የባህላዊ የፊት መስመር አጥቂዎች ሚና እየጠፋ መጥቷል። የኦፕታ (Opta) መረጃዎች እንደሚያሳዩት የአጥቂዎች ተፅዕኖ በከፍተኛ ሁኔታ ቀንሷል። ከሃያ ዓመታት በፊት በፕሪሚየር ሊጉ ከተቆጠሩት ግቦች መካከል 41.6 በመቶው (931 ውስጥ 387) በአጥቂዎች የተቆጠሩ ሲሆን፣ በዚህ የውድድር ዘመን ግን ይህ ቁጥር ወደ 25.9 በመቶ (845 ውስጥ 291) ወርዷል። በነጠላ አጥቂዎች የሚመዘገቡ ‘ሀት-ትሪኮችም’ በከፍተኛ ሁኔታ ቀንሰዋል።
ይህ የአጥቂዎች እጥረት በተለይ በእንግሊዝ ብሔራዊ ቡድን ውስጥ በግልጽ ይታያል። ከዓለም ዋንጫው በኋላ 33 ዓመት የሚሞላው ሃሪ ኬን ባለበት ቡድን ውስጥ ሌሎች አማራጮች አሳማኝ አይደሉም። ዶሚኒክ ሶላንኬ እና ዶሚኒክ ካልቨርት-ሌዊን በቶማስ ቱሄል የመጨረሻ ስብስብ ውስጥ ዕድል ቢሰጣቸውም ብዙም አልደመቁም። ኦሊ ዋትኪንስም ቢሆን ዘጠኝ ግቦችን ብቻ ነው ያስቆጠረው። ኬን በሌለባቸው የቅርብ ጊዜ የወዳጅነት ጨዋታዎች እንግሊዝ በኡራጓይ ላይ አንድ ግብ ብቻ ያስቆጠረች ሲሆን፣ በጃፓን ደግሞ ምንም ግብ ሳታስቆጥር ወጥታለች። እ.ኤ.አ. ከ2015 ጀምሮ ኬን 78 ግቦችን በማስቆጠር እና 19 ግቦችን በማመቻቸት ለሀገሪቱ 32 በመቶ ግቦች አስተዋጽኦ አድርጓል። እሱ ቢጎዳ ወይም ጡረታ ቢወጣ የሚተካው ተጫዋች አለመኖሩ አሳሳቢ ሆኗል።
“አሁን ላይ አጥቂ መሆን እንደ ድሮው ማራኪ አይደለም” ይላሉ 62 ጊዜ ለእንግሊዝ የተጫወቱት ባህላዊው አጥቂ ኤሚል ሄስኪ። አሁን ላይ አጨዋወቱ ኳስን በመቆጣጠር ላይ የተመሰረተ በመሆኑ፣ አጥቂው ለሌሎች ተጫዋቾች ቦታ የመፍጠር ስራ ላይ እንዲያተኩር ይደረጋል። የዚህ ለውጥ መነሻ በከፊል ጆሴ ሞሪንሆ እ.ኤ.አ. በ2004 ወደ ቼልሲ መጥተው በ4-2-3-1 አሰላለፍ በአንድ አጥቂ ስኬታማ መሆናቸው ሲሆን፣ ፔፕ ጋርዲዮላ ደግሞ በባርሴሎና ሊዮኔል ሜሲን እንደ ‘ፎልስ 9’ በመጠቀም አጨዋወቱን ይበልጥ አዘምኖታል። ኤርሊንግ ሀላንድ የድሮውን አይነት አጥቂ ቢመስልም፣ እሱ እንኳ ከጋርዲዮላ ፍላጎት ጋር ራሱን እያላመደ ነው።
የቀድሞው የማንቸስተር ዩናይትድ አሰልጣኝ ረኔ ሙለንስቲን እንደሚሉት፣ ድሮ በሰር አሌክስ ፈርጉሰን ዘመን ለአጥቂዎች ብቻ የተለየ የግብ አጨራረስ ልምምድ ይሰጥ ነበር። አሁን ግን ልምምዱ ጠቅላላ ሆኗል። በአካዳሚዎችም ቢሆን የታዳጊዎች አጨዋወት ከዋናው ቡድን ጋር እንዲመሳሰል ስለሚደረግ፣ እንደ ድሮው ጎል አነፍናፊ አጥቂዎችን ማፍራት አልተቻለም። ለማንቸስተር ዩናይትድ አካዳሚ ለ23 ዓመታት የሰሩት ዲን ኋይትሀውስ እንደሚሉት፣ ከመጠን ያለፈ ታክቲካዊ ትንተናዎች የተጫዋቾችን ተፈጥሯዊ የአጥቂነት ብቃት እየገደሉት ነው።
ቢሆንም ግን የቁጥር 9 አጥቂዎች ዘመን አብቅቷል ማለት አይደለም። ጋሬዝ ሳውዝጌት እ.ኤ.አ. በ2011 በታዳጊዎች ደረጃ ያመጣው ለውጥ ቴክኒካዊ ተጫዋቾችን ለማፍራት ረድቷል። በተመሳሳይ መልኩ፣ አንድ አሰልጣኝ በሁለት አጥቂዎች ጥምረት ተጠቅሞ ስኬታማ መሆን ከጀመረ፣ የቁጥር 9 አጥቂዎች ፍላጎት እንደገና ሊያንሰራራ ይችላል። ኋይትሀውስ እንደሚሉት፣ “ስኬት ሲመጣ ሁሉም ወደዚያው ይመለሳሉ፤ ያኔ እንደገና ብዙ የቁጥር 9 አጥቂዎችን እናያለን።”