ለአርሰናል ደጋፊዎች፣ ቢያንስ በዚህ ጨዋታ በታየው መረጃ መሰረት፣ የዘንድሮው ጉዞ ካለፈው ትንሽ ቀለል ያለ ሊሆንላቸው ይችላል። የሊጉን ዋንጫ ይዞ መቆየት ፈጽሞ ቀላል እንዳልሆነ ይነገራል፤ እርግጥ ነው ዋንጫውን ማሸነፉም ቢሆን ያን ያህል ቀላል አልነበረም። ታዲያ ይህን የተቀየረ ስበት እንዴት መቋቋም ይቻላል? በአንድ በኩል እንደ ሮይ ኪን አይነት የድል ጥማትና ደጋግሞ ማሸነፍን እንደ ግዴታ የሚቆጥር አካሄድ አለ። ነገር ግን ጨዋታው እንዲህ በቴክኒክና በሲስተም በታጠረበት ሁኔታ የድል ጥማት ብቻውን ምን ያህል ዋጋ ይኖረዋል? ለአርሰናል ጉዳዩ ሌላ የተሻለ ምትና ጥልቀት ያለው አጨዋወት የመፈለግ ይመስላል። ኮቨንትሪን 3-0 በሆነ ውጤት ከማሸነፋቸው በፊትም ግቡ ግልጽ ነበር፤ ሊጉን ማሸነፍ፣ ግን ደግሞ በተሻለ መንገድ ማሸነፍ። ጨዋታዎችን አሰልቺ ባይሆኑም እንኳ አነስተኛ ስቃይ የሚታይባቸው ማድረግ።
የመጀመሪያው ምዕራፍ ተጠናቋል። በዚህ ጨዋታ ሁለት ነገሮች ተስተውለዋል። በመጀመሪያ፣ አርሰናል ባለፉት ሁለት የውድድር ዘመናት ካደረጋቸው ጨዋታዎች በበለጠ ሁኔታ በቀላሉ አሸንፏል። ይህ ልክ አንድ ቡድን አዲስ ሶፍትዌር እየሞከረ ያለ ይመስል ነበር። በሁለተኛ ደረጃ ደግሞ ማርቲን ኦዴጋርድ ወደ ቀድሞው ድንቅ ብቃቱ ተመልሷል። በ75 ደቂቃዎች ውስጥ 72 ጊዜ ኳስ ነክቷል፣ 55 አጫጭርና ስል የሆኑ ኳሶችን አቀብሏል። ይህ ትልቅ ትርጉም አለው። ቡድኑ አዲስ ታዋቂ አጥቂ ባልፈረመበት ሁኔታ፣ ትኩረቱ ባለፈው የውድድር ዘመን በጉዳት ሲሰቃይ በነበረው ኦዴጋርድ ላይ ሆኗል። እሱ በብቃቱ ላይ ሲሆን የሜዳ ላይ ክፍተቶችን የሚቆጣጠርና ድንቅ የኳስ አቀባበል ያለው ሞተር ነው።
የኦዴጋርድ ግብ በ48ኛው ደቂቃ ላይ የተቆጠረችና የቡድኑ ሦስተኛ ግብ ነበረች። አጨራረሱ ትንሽ ለየት ያለና አስቂኝ ቢመስልም፣ ወደ ግቡ የደረሰበት መንገድ ግን እውነተኛ ብቃቱን የሚያሳይ ነበር። ኦዴጋርድ ከፊት መስመር ጀርባ ሆኖ ጨዋታውን ሲመራው ነበር። ለቤን ዋይት የሰጠው ድንቅ ኳስና ወደ ክፍት ቦታ ያደረገው እንቅስቃሴ የሚደነቅ ነበር። ምንም እንኳን ኳሷን ሲመታ ትንሽ ቢሳሳትም፣ ግብ ጠባቂው ካርል ራሽወርዝ ሊያድናት ባልቻለበት ሁኔታ መረቡ ላይ አርፋለች። ኦዴጋርድ ጎሉን ሲያከብር በፊቱ ላይ ፈገግታ ይታይ ነበር፤ ይህም ከታህሳስ ወር በኋላ በኤምሬትስ ያስቆጠረው የመጀመሪያ ግቡ ነው። ከቡካዮ ሳካ ጋር የነበራቸው ቅንጅትም ዳግም ማንሰራራቱን አሳይቷል።
የሰሜን ለንደን አየር ጠባይ ቀዝቀዝ ያለ ቢሆንም፣ ጨዋታው ግን የድሮው የባርክሌይ ዘመን ስሜት ነበረው። ፍራንክ ላምፓርድ እና ሚኬል አርቴታ ተመሳሳይ ጥቁር አልባሳትን ለብሰው ከሜዳው ዳር ቆመው ነበር። በ15ኛው ደቂቃ ላይ የተቆጠረው የመጀመሪያው ግብ ደግሞ እጅግ ማራኪ ነበር። ኮስታስ ጾሊስ ኳሱን ነጥቆ ለሪካርዶ ካላፊዮሪ ሰጠው፣ እሱም ለካይ ሀቨርትዝ አቀበለው። የሀቨርትዝ አጨራረስ እጅግ የረካና የተረጋጋ ነበር። ብዙም ሳይቆይ አርሰናል ሁለተኛ ግቡን አስቆጠረ። ዲክላን ራይስ ለዚህ ግብ መቆጠር ምክንያት የነበረ ሲሆን፣ ኦዴጋርድ ደግሞ ያቺን ለግብ የሚሆን ኳስ እንድትመቻች ያደረገችውን ቅብብል አድርጓል። በተጨማሪም ወጣቱ ማይልስ ሌዊስ-ስኬሊ ድንቅ እንቅስቃሴ አሳይቷል። ምንም እንኳን ተቃዋሚው የቻምፒዮንሺፕ አሸናፊ ቢሆንም፣ እሱ ግን በሁሉም ረገድ ብቃቱን አስመስክሯል።