ፔፕ ጋርዲዮላ ጭምር በተመልካች ወንበር ላይ ተገኝቶ ነበር፤ በቆብ ኮፍያው ስር በጭንቀት የተዋጠ ይመስላል። በ”ዘ ጎድ ፋዘር” ፊልም ላይ ያለውን ዝምተኛውን ሲሲሊያዊ ወንድም ቪንቼንዞ ፔንታንጌሊን ይመስል ነበር—ዝም ብሎ በመመልከት ብቻ የችሎቱን ሂደት እንዲቋረጥ የሚያደርገውን ያህል ግርማ ነበረው። ይህ እስካሁን ለሲቲ የቀረበው ምርጥ መከላከያ ሳይሆን አይቀርም። የሲቲ ተጫዋቾች ከበላያቸው ለነበሩት ተቃዋሚዎቻቸው ሁሉንም ነገር ሰጥተዋል። ደጋፊዎቹ ከዝምተኛ ተቃውሞ ወደ ቁጣ፣ አልፎ ተርፎም ወደ ደስታ የተቀየረ የእምቢተኝነት ስሜት ውስጥ ነበሩ። አንዳንዴም የድሮው የክብር ዘመናት ስሜት ተመልሶ መጥቶ ነበር፤ አእምሮ እውነታውን የሚክድበት፣ ነጭ መብራቶች ሰማዩን የሚጋርዱበትና ከትዕይንቱ ውጭ ምንም የማይታይበት ሁኔታ።
ሰሞኑን የሲቲ ጨዋታዎች መተላለፍ ወይም ጨዋታው መደረግ አለበት ወይ የሚሉ ወሬዎች ነበሩ። ይህ ሁሉ ባዶ፣ አስከፊና ለስፖርቱ ውርደት ነው? በሌላ በኩል ግን፣ ይህ ሲቲ እስካሁን ከታየባቸው ጊዜያት ሁሉ እጅግ ሳቢ የሆነበት ወቅት ነው። ቀደም ሲል ያለ ግጭት የሚደረግ፣ የመንግስት ድጋፍ ያለበትና ያለ ይዘት የሚገኝ ድል ይመስል ነበር። አሁን ግን እንደዛ አይደለም። በክስና በእምቢተኝነት ዘመን ሲቲ በድንገት የሁሉም ትኩረት ማረፊያ ሆኗል። መካድ ይበቃል፤ ጨለማውን ተቀበሉት። “አዎ አጭበርብረናል፣ ግን እውነተኛው አጭበርባሪ ህጉ ነው” በሉ። ይህ ሁሉ እንደ ሚልተን “ፓራዳይዝ ሎስት” ሰይጣን ህጉን አይቶ ውድቅ እንደሚያደርገውና ትዕይንቱን እንደሚቆጣጠረው አይነት ማራኪ የታሪኩ ዋና ገጸ-ባህሪ የመሆን ጉዳይ ነው።
ሲቲ ለዚህ ሁሉ ተስማሚ ተቃዋሚን በፒኤስጂ አግኝቷል፤ ሁለቱም ተቀራራቢ ማንነት ያላቸው ወንድማማቾች ናቸው። የነዳጅ ባለሀብት መንግስታት አሻንጉሊቶች። የፋይናንስ ደንቦችን በመጣሳቸው ሁለት ጊዜ የተቀጡ። በእርግጥም ዓለምን እንደ እግር ኳስ የሚገልጽ ምንም ነገር የለም። አቡ ዳቢ ከኳታር ጋር በማንቸስተር። የህግ ጦርነት። የጎሳ ፖለቲካ። ይህ ሁሉ የሚከናወነው ደግሞ ስልጣናቸው አደጋ ላይ በወደቀው የብሪታንያ ጠቅላይ ሚኒስትር ጥላ ስር ነው። አንዲ በርንሃም ሁል ጊዜ አዲስ ነገር እንደሚያመጣ ቃል ገብቶ ነበር። ነገር ግን ለካልቪን ፊሊፕስ ከፍተኛ ክፍያ ስለተከፈለ ከስልጣን የሚባረሩ የመጀመሪያው ጠቅላይ ሚኒስትር ሊሆኑ ይችላሉ የሚል ስላቅም እየተሰማ ነው።
ጨዋታው ከመጀመሩ በፊት ኢትሃድ ስታዲየም በጭስና በቁጣ ተሞልቶ ነበር። በትልቁ ስክሪን ላይ የክለቡን ታሪክ የሚያሳይ ቪዲዮ ይተላለፍ ነበር፤ የአካባቢው ሰዎች ደስተኛ ሆነው ይታያሉ፣ የድሮው ዘመን ተጫዋቾችና ደጋፊዎችም ተካተዋል። ከዚያም በ”ስርቆት” ወደተገኙት የክብር ዓመታት፣ ወደ ተነሱት ዋንጫዎችና በመጨረሻው ቀን ወደተገኙት ድሎች ይሸጋገራል። የመጨረሻው ጽሁፍም “ሰማያዊዎቹ በህልም ዓለም ውስጥ ናቸው” ይላል። አዎ፣ ይህ ቃል ከሚሰማው በላይ ጥልቅ ትርጉም አለው።
በዋናነት ግን ሁሉንም ነገር የመቃወም ዕድል ነበር። የፒኤስጂ ቡድን ተቃውሞ ገጠመው። የደጋፊዎቻቸው ዝማሬ ተረበሸ። የሻምፒዮንስ ሊግ መዝሙር በጩኸት ተዋጠ። “ከተማው እስኪሞት ድረስ” (City Till I Die) የሚል መፈክር ተሰቅሏል፤ ምክንያቱም ሞት መምጣቱ አይቀሬ ነው። “ሲቲ በባንክ አንድ ቢሊዮን ይዞ ወደ ታች ሊወርድ ነው” የሚሉና “ጋሪ ኔቪል የማይረባ ነው” የሚሉ ዝማሬዎች ይሰሙ ነበር። ወደ ኋላ በቁጣ አለመመልከት ምን ሆነ? ነገር ግን ይህ ፕሮጀክት ሁል ጊዜ በእምቢተኝነትና በጡጫ የሚገለጽ ነው—ምንም እንኳን ይህ ለአንድ ቢሊየነር ንጉሳዊ ቤተሰብ ጥቅም ሲባል ራስን ዝቅ ማድረግን ቢጠይቅም። “ሼክ መንሱር፣ ላለፉት 10 ምርጥ ዓመታት ማንቸስተር ያመሰግንዎታል” የሚለው ባነር አሁንም አለ። ያኔ ሁሉም ነገር ራሱን በራሱ በሚያስተዳድርበት፣ በአየር መንገዶችና በስልክ ኩባንያዎች ስፖንሰርሺፕ በሚታገዝበት ወቅት እሳቸውን ማመስገን እንግዳ ነገር ነበር። አሁን ግን ትርጉም ይሰጣል። በእርግጥም ሁሉንም ነገር እየከፈሉ ያሉት እሳቸው ናቸው።
ፒኤስጂዎች መጀመሪያ ላይ ድንቅ ነበሩ፤ ሉዊስ ኤንሪኬ በጥቁር ትራክሱትና በሁዲ ሆኖ እንደ ጄዲ ተዋጊ ይመላለስ ነበር። ቪቲንሃ በ32ኛው ደቂቃ 3 ለ 0 ሲያደርግ ውጤቱ ከዚህ በላይ ሊሆን ይችል ነበር። አማካይ ክፍሉ ኳስ ሲኖራቸውም ባይኖራቸውም ተቆጣጥረውት ነበር። ዴዚሬ ዱዌ በግራ በኩል እንደ ሽኮኮ ፈጣንና ሚዛኑን የጠበቀ ነበር። ለረጅም ጊዜ የሲቲ ደጋፊዎች ዝም ብለው ነበር። ልትወቅሳቸው አትችልም። የተቀየሙበት ምክንያት የተሳሳተ ሊሆን ይችላል፣ ነገር ግን ስሜታቸው እውነተኛ ነው። የሲቲ ደጋፊዎች ችላ በመባላቸውና በሩቅ ባሉ ገዢዎች ፊት እንዲንበረከኩ በመገደዳቸው ከተቆጡ፣ ምክንያቱም በእርግጥም እንደዛ ስለሆኑ ነው። ወደ ምስራቅ ማንቸስተር፣ ወደ አዲሱ ኢስሊንግተን ባዶ ሳጥኖች፣ ወደ ውጭ ሀገር መንግስት የገቢ ምንጮች እንኳን በደህና መጡ። ያ ሁሉ ፍቅር፣ ረሃብና ግንኙነት ተጠልፎ በ”ስርቆት” በተገኘ ክብር መልክ መልሶ ተሽጦላችኋል። እባካችሁ ህይወታችሁን ሁሉንም ነገር አሽቀንጥሮ በሚጥል የነዳጅ መንግስት ፕሮፓጋንዳ ውስጥ አታስገቡ። እዚህ ቢያንስ ድንቅ ጨዋታ፣ ሁሉንም የሰጡ ተጫዋቾችና ድል ባይኖርም ታላቅ ትዕይንት ነበራቸው።