ስፔናውያን ግን የተለየ መንገድ ይከተላሉ፤ እሱም በኳስ ላይ ያተኮረ መከላከል፣ ግልጽ ሚናዎችና ኃላፊነቶች፣ እንዲሁም ጨዋታውን ወደ ተቃራኒ ሜዳ የሚያሸጋግር የተቀናጀ የእግር ኳስ ጥበብ ነው። ይህ ስልት ከ90 ደቂቃ የአካል ፍልሚያ በላይ ከፍተኛ የአእምሮ ዝግጁነትን ይጠይቃል። ተጫዋቾች እርስ በርስ መተባበር፣ ቦታቸውን ማወቅ እና በትክክለኛው ቅጽበት በቡድን መሪነት ወደ ግል ፍልሚያዎች መግባት አለባቸው። የግል ብቃት (one-on-one) አሁንም ለስኬት መሰረት ቢሆንም፣ ስፔናውያን ይህንን እንደ ብሔራዊ መታወቂያቸው ነው የሚያዩት።
ውጤቱም ከጎናቸው መሆኑን የሚያሳዩ ብዙ ማስረጃዎች አሉ። በዚህኛው ክፍለ ዘመን በሦስቱ የአውሮፓ ውድድሮች ስፔናውያን በአጠቃላይ 24 ዋንጫዎችን አንስተዋል። ከእነሱ በመቀጠል እንግሊዝ 11፣ ጣሊያን 5 እንዲሁም ጀርመን 4 ዋንጫዎችን ብቻ ነው ያሸነፉት። ስድስት የተለያዩ የስፔን ክለቦች እነዚህን ስኬቶች ሲጋሩ፣ ከጀርመን ግን በዚሁ ጊዜ ውስጥ ሁለት ክለቦች ብቻ ናቸው ስኬታማ የሆኑት። ባለፉት 12 ዓመታት ውስጥ በሰባቱ የሻምፒዮንስ ሊግ ዋንጫ ወደ ላ ሊጋ አምርቷል። በዚህ የውድድር ዘመንም ሪያል ማድሪድ፣ ባርሳ እና አትሌቲኮን በመላክ ከፍተኛውን የሩብ ፍፃሜ ተሳታፊ ቁጥር ይዘዋል። እነዚህ ሦስቱ የግድ የዘንድሮው የውድድር ዘመን ቅድመ ግምት የተሰጣቸው ላይሆኑ ይችላሉ፤ ነገር ግን አሰልጣኞቻቸው የባርሳ ትምህርት ቤት ውጤት እና በፔፕ ጋርዲዮላ ተፅዕኖ ስር ያደጉ ናቸው። እንደ ሚኬል አርቴታ (አርሰናል) እና ሉዊስ ኤንሪኬ (ፒኤስጂ) ያሉ አሰልጣኞች ይህ ዘይቤ በደማቸው ውስጥ ቢኖርም፣ እያንዳንዳቸው በራሳቸው መንገድ ይተረጉሙታል።
የስፔን አሰልጣኞች በአውሮፓ የበላይነታቸውን እያሳዩ ነው፤ በሦስቱም ውድድሮች የ16ቱ ዙር ውስጥ 11 የስፔን አሰልጣኞች ነበሩ። ይህ ከሁለተኛው ከፍተኛ ቁጥር ካለው ሀገር በሁለት እጥፍ ይበልጣል። ሻቢ አሎንሶ በባየር ሌቨርኩሰን የባየርን ሙኒክን የበላይነት አብቅቷል። ኡናይ ኤምሪ እንደ አስቶን ቪላ ያሉ ክለቦችን ወደ ፊት እያመጡ ነው። ሴስክ ፋብሪጋዝ በጣሊያን ሴሪ አ ከኮሞ ጋር አዲስ ነገር እያሳየ ነው። የፔፕ ጋርዲዮላ በፕሪሚየር ሊግ ለረጅም ጊዜ የዘለቀው ስኬት ባለፈው የውድድር ዘመን ማብቂያ ላይ ቢመስልም፣ አሁን ግን በማንቸስተር አዲስ ነገር እየገነባና በተለየ የተጫዋቾች አይነት ላይ እየተመሰረተ ነው። ዘንድሮ በሻምፒዮንስ ሊግ በሀገሩ ልጅ አልቫሮ አርቤሎዋ ቢሸነፍም፣ አሁንም በእንግሊዝ ለዋንጫ ፉክክር ብቁ ነው።
ሌላው ሉዊስ ዴ ላ ፉዌንቴ ነው። በስፔን እግር ኳስ ፌዴሬሽን ውስጥ ከአስር ዓመታት በላይ በመስራት ከተለያዩ የታዳጊ ቡድኖች ጋር እና በ2024 ከዋናው ብሔራዊ ቡድን ጋር የአውሮፓ ሻምፒዮናን አሸንፏል። ካለፉት አምስት የአውሮፓ ዋንጫዎች ሦስቱ ወደ ስፔን አምርተዋል። በ70ዎቹ እና 80ዎቹ ጀርመን እንኳን እንዲህ ያለ የበላይነት አልነበራትም። ጋሪ ሊንከር “በመጨረሻ ጀርመኖች ሁልጊዜ ያሸንፋሉ” ያለው ያንን ዘመን በማሰብ ነበር። አሁን ግን አሸናፊዋ ስፔን ናት። የስፔን ትምህርት ቤት የጣሊያንን የበላይነት ተክቷል። ጣሊያን አሁንም ለዓለም አቀፍ ገበያ አሰልጣኞችን ታመርታለች፤ ነገር ግን ቡድኖቻቸው ማሸነፍ አቁመዋል። ባለፈው ዓመት የጣሊያን እግር ኳስ ጥንካሬ፣ ቁርጠኝነት እና ተነሳሽነት እንደሚጎድለው ጽፌ ነበር። የትውልድ ከተማዬ ሙኒክ ጋዜጣ የሆነው ‘Süddeutsche Zeitung’ ይህን “የተለመደ ወሬ” በማለት ቢተቸውም፣ ዘንድሮ በሻምፒዮንስ ሊግ ሩብ ፍፃሜ ውስጥ አንድም የጣሊያን ክለብ የለም። ብሔራዊ ቡድኑም ለሦስተኛ ጊዜ ተከታታይ ለዓለም ዋንጫ ሳያልፍ ቀርቷል። ከአራት ዓመት በፊት ሰሜን መቄዶንያ፣ አሁን ደግሞ ቦስኒያ ከጣሊያን በላይ ጠንካራ ሆነው ተገኝተዋል።
ጀርመን ይህን አዲስ (አሮጌ) መንገድ ከተከተለች ተመሳሳይ ዕጣ ሊገጥማት ይችላል። በቡንደስሊጋ ውስጥ ብዙ ተከላካዮች ተቃራኒያቸውን እስከ ሽንት ቤት ድረስ መከተላቸው አስገርሞኛል። የባየርን ሙኒኩ ቪንሰንት ኮምፓኒም አንዳንድ ጊዜ በዚህ ስልት ይተማመናል። በቡንደስሊጋ ተፎካካሪ ስለሌለ ስህተቶች አይቀጡም፤ በሻምፒዮንስ ሊግም ፒኤስጂን በዚህ ስልት አስደንግጦ ነበር። ነገር ግን ከሳምንታት በኋላ አርሰናል በሚገባ ተዘጋጅቶ መጣ። ትልቅ ግብ ላይ ለመድረስ አንድ አሰልጣኝ የራሱ የሆነ ልዩ ዘይቤ ያስፈልገዋል። የጋርዲዮላ ተማሪ የሆነው ኮምፓኒ፣ በኳስ ቁጥጥር ላይ ከተመሰረተ መከላከል ወደ ‘ማን-ቱ-ማን’ ለመቀየር እየሞከረ ይመስላል። ይህን ለውጥ ጨዋታውን ሳይቆጣጠሩ ማሳካት ትልቅ ስኬት ነው፤ እስካሁን ግን ማንም አሰልጣኝ ይህን አላደረገም። በጣም ታላላቅ የሚባሉት እንኳን ይህንን ለመሞከር አልደፈሩም።